Kto zimę przytuli?

 No jak to kto? Ja i Trzech króli :-)

Taki tytuł nadałem nie bez kozery gdyż parę wyjść w teren odbywałem właśnie w tym okresie. Nowy Rok przywitałem dobrą kondycją i spacerkiem z córką. W żadnych hucznych zabawach nie brałem udziału - jakoś nie pałałem wolą ostrzejszego brykania. Od wielu lat nie używam także petard ani innej hałasującej i smrodzącej pirotechniki. Jak człowiek świadomy ile trucizny w tym i ile nieszczęścia powodują te "bajery" to bez żalu z tego rezygnuje. Czasem lepiej zaniechać niż robić głupoty.

Ptaki mnie przywitały w pierwszy dzień roku przykarmnikowe a potem czubatka z foty z ogródka teściów. Dwie te elegantki przybyły z pobliskiego lasku do ogrodu. 

czubatka

Od ponad 2 tygodni zima sobie przypomniała nie tylko o naszym szaro-burym kraju, ale i dużej części Europy. W moim rejonie śniegu malutko, ale w innych częściach PeeL napadało sporo. Nie dziwię się, że ludzie narzekają na skutki opadów śniegu i kłopoty logistyczne, ale to co dla nich jest w tej chwili niedogodnością dla przyrody jest ratunkiem. Śnieg pokrywający ziemię nie tylko chroni przez mrozem rośliny i drobne bezkręgowce alei zapobiega wyparowywaniu wody. To bardzo ważny aspekt dotyczący zmian klimatycznych powodujących nierównomierny rozkład opadów i problemy z dostępnością wody także dla ludzi. Tak więc, ja doceniam to że zima raczyła się u nas troszkę rozgościć :-)

 Mając odrobinę wolnego czasu na początku roku pokręciłem się po okolicy. Odwiedziłem kilka miejsc w których spodziewałem się ptaków.

Jadąc w stronę Kamienia Śl zauważyłem niewielkiego łowcę gryzoni i niewielkich ptaków;

napuszony srokosz 

Chwilkę go poobserwowałem chcąc sprawdzić czy na skokach nie widać żadnej biżuterii, ale jak widać był mocno napuszony staą nie miałem szans zobaczyć nawet pół pazurka a co dopiero skok. Dla obserwatora przyrody zimowe warunki to zawsze lekka dopomoga bo ptaki mają mniejszy dystans ucieczki. Muszą racjonalnie gospodarować energią. Z tym, że świadomy obserwator nie powinien dążyć do umyślnego płoszenia zwierząt w tym trudnym czasie. Szczególnie niewielkie ptaki balansują na skraju przeżycia bo ich bilans energetyczny ma bardzo wąski margines tolerancji a mroźne noce trwają 2x dłużej niż dzień gdy mogą uzupełnić zapasy ( o ile je znajdą).

To już okolica którą zachwalam ostatnie tygodnie bardzo: kamieniołom koło Kamienia Śl.

lód zaczyna łapać

Były jeszcze wtedy 4 helmuty a dzień wcześniej kumpela namierzyła tu naprawdę duże stado krzykliwców - prawie 30 ich tu pływało. Ja byłem dzień po i nie spotkałem ani jednego. Za to na pasku niewielkiego pola które nie było chyba w tym roku uprawiane spotkałem kilkaset makolągw i szczygłów. Zimą łuszczakom bardzo ciężko wyżywić się na polach gdzie brakuje nie tylko takich spontanicznie pojawiających się roślin, ale i co gorsza nawet miedz. Co prawda są już mechanizmy premiujące ekstensywne podejście do rolnictwa (dopłaty np sianie poplonów i chyba odłogowanie), ale duzi producenci żywności raczej tego nie stosują. Na mniejszych poletkach za to widuję poplon coraz częściej. To cieszy.

kolorowe bombelki to szczygły, z nimi także makolągwy

jakby światełka było więcej to super ujęcie by wyszło

Te pierony są tak ruchliwe i mobilne, że ciężko im usiedzieć na roślinach pokarmowych dłużej niż minutę. No , ale wiadomo, jak czają się na nie krogulaszki to nerwy utrzymać na wodzy nielekko.

W ostatnich dniach nie tylko zbiorniki śródlądowe ale także duże powierzchnie rzek skuły lodowe łapki dziadka mroza. To w takie miejsca przeniosły się ptaki wodne i tam teraz warto się pojawiać. Wczoraj polazłem na krótką przechadzkę od ujścia Osobłogi do jazu na wysokości Żywocic. Na początku spotkałem "futer-majstra" który akurat zakończył swoją misję. Sympatyczny uw człek karmił gołębie a jeden z nich jeszcze próbował namówić swojego dobrodzieja na dokładkę. 

człowiek z gołębiem na głowie

Za chwilę i ja miałem na sobie tego gagatka. Połaził mi chwilę po ramionach, wlazł na czapkę, ale widząc, że jego gruchanie pozostaje obojętne poleciał do kolegów. Fotki z tego spotkania wrzuciłem na swój profil na fb to już się nie będę powtarzał tutaj.

Na odmarzniętym ujściowym kawałku Osobłogi było troszkę ptastwa. Najciekawsze to świstuny, gęsiówka (hatfu! :-) , nurogęsi i o słodki ocieplony futrem z bobra pantofelku 2 łyski. Kto 30 lat temu przypuszczałby, że za parę dekad będzie to tak rzadki ptak....

kaczorek świntuszka od pleców strony

bardziej profilowo

samiec nurogęsi 

marznie dupka, co ? :-)

Idąc w stronę jazu natknąłem się na młodego sokoła wędrownego. Niestety warunki do focenia były dramatycznie złe. Coś tam porobiłem ale szału nie ma. 

mimo, że miałem rękawiczki paluchy mi grabiały.... uroki zimy

Na szczęście mój poczciwy wyśmigany nikon cały czas się nie poddaje :-) Twarda sztuka.

dopiero w domu zauważyłem na fotach, że ptak ma niebieski plastik na skoku

Niestety, nawet jak bym to zauważył w terenie to warunki były dramatycznie złe i szansy nie było nawet mając lunetę. Szkoda, ale tak czasem w życiu ptasiarza jest. Spotykasz coś ciekawego i wydaje ci się, że super a potem okazuje się, że przy odrobinie szczęścia mogło być wręcz odlotowo....a tu niesmaczek lekki zamiast tego ;-)

młody wędrowniak

Może się jeszcze w okolicy będzie pokazywał. Gołębi w okolicach mariny i rynku w Krapkowicach nie brakuje. 

Innym drapokiem którego teraz bez problemu można spotkać nad odrą jest bielik. Czasem asystuje mu kruk. Ten czarny koleżka powoli szykuje się do lęgów. Zresztą niektóre bieliki też za miesiąc mogą zacząć wysiadywać. 

duecik szwarc-charakterów

Fotka pożegnalno-obiadowa. To co piszę to sama prawda i to podwójna. Już na sam koniec obserwacji kiedy czas już mnie gonił nazad, zauważyłem jak coś dużego zapada na skraju zarośli przy rzece. Ostrożnie się zbliżyłem i zauważyłem dorodną samicę jastrzębia. Miała w szponach szamoczacego się nieporadnie gołębia. Obserwowałem ją dłuższą chwilę przez lornetką jakieś foto zza krzaka próbując poczynić. Ona już miała obiad a ja dopiero za chwilę. Często tak jest, że najlepsze na koniec a kluski kurde stygną :-)

kawał baby :-)

I tym nieostrym i niecodziennym kadrem będę chciał zakończyć zimowe wspominajki.

W niedzielę czeka mnie liczenie ptaków wodnych zimujących na Odrze. Szlak od Zdzieszowic do Otmętu w dobrych warunkach nie jest bardzo wymagający, ale zawsze czasochłonny. Zobaczymy co mi los przyniesie w niedzielę - oby tylko nie wiało, bo "najgorszy to jest wiatr" :-) 

To do następnego. Życzę ciepłych skarpetek i rękawiczek. 

POROCZNIK

 Słowo tytułowe wymyśliłem siadając do ostatniego wpisu w tym roku - no bo przecież jest już po roku, co nie?

Od ostatniego mojego posta minęło zbyt wiele czasu....pamiętam jak wrzucanie wieści z mojego przyrodniczego życia odbywało się regularniej i z większym zaangażowaniem. Chyba za dużo czasu pochłania mnie wirtualne życie na fb. Choć media społecznościowe to prawdziwa kopalnia wiedzy i pozwalające na kontakty z fajnymi ludźmi podobnymi do mnie to algorytmy są tak skonstruowane, że zabierają za dużo czasu i powodują spore poczucie frustracji gdy czyta się informacje o ludzkiej głupocie i niszczeniu otoczenia .... A przecież mój blog to miejsce gdzie choć nie wchodziłem w interakcję z ludźmi, to dawało mi sporo pozytywnych uczuć. Trza sobie to przypomnieć.

No a co wydarzyło się w moim przyrodniczym światku od ostatniego razu? Po pierwsze pod koniec października odbyło się ostatnie spotkanie społecznej rady ds ekologii przy burmistrzu. Chciałbym napisać, że to co się działo przez rok w czasie naszych spotkań daje nadzieję na jakieś wartościowe akcje, ale nie mogę. Drobnostki jakie udało się zaimplementować w przestrzeń publiczną jak np zaprzestanie walki z liśćmi w parku czy położenie tam kilku pniaków tworzących mikrosiedlisko ciężko uznać za sukces widząc jak mało chęci ma władza by wdrażać poważne zmiany systemowe.  Mam wrażenie, że robi się wszystko by rozmydlić i upupić nawet mało kosztotwórcze a dające wymierne korzyści inicjatywy z jakimi występuję na radzie. Co mnie bardzo zbulwersowało, to burmistrz odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zniszczenia drzew na prywatnym terenie. "Ekspert" od drzew pracujący dla gminy (takoż i członek tej samej rady ds ekologii co ja) raczył radośnie stwierdzić, że zdjęcia nie są dowodem w sprawie a okaleczone drzewa wykazują oznaki życia... Ten sam facet pracuje dla innej gminy z okolicy i  jego kolejna "ekspertyza" opisująca efekty drugiego ogłowienia pięknych kasztanowców na cmentarzu stawia na głowie włosy z przerażenia- wg tego pana ogławianie drzew (nawet tak wrażliwych na cięcia jak kasztanowce) nie jest dla tych roślin niczym złym.... Zastanawiam się jak takie antynaukowe opinie mogą być poważnie traktowane przez organy administracji państwowej i dlaczego taka osoba dostaje za swoje szkodliwe "ekspertyzy" publiczne pieniądze? Ktoś musiał by się za tego faceta wziąć. 

Z weselszych spraw to w grudniu zaliczyłem 3ci semestr studiów - przede mną ostatni egzamin na tzw certyfikat "ekoznawcy". Trzymajcie kciuki. Natomiast od teraz będę miał więcej czasu na dzikie przygody w błotku, chaszczach i dobrowolne dokarmianie kleszczy :-)  

Teraz czas na fotki z ostatnich 2 miesięcy:

rzepaki i białe chłopaki

pierwsze gęsi na zb Dzierżno

krzykliwce na Utracie

późnawy kulczyk z pod Gogo - 07.11

Muszę się przyznać, że mój lokalny patriotyzm do wstawiania obserwacji do Kartoteki Awifauny Śląska osłabł bardzo. To oczywiście nie znaczy , że w ogóle zaprzestałem dodawania obserwacji i włączania się w tzw : citizen science. No po prostu ptaki ładuję w apkę NATURALIST sprzężoną z  Strona główna - www.ornitho.pl a rośliny które dzięki świetnym wykładowcom ze studiów są dla mnie coraz mniej tajemnicze wklepuję w INATURA LIST - ta apka ma też możliwość rozpoznawania gatunków i to nie tylko przez algorytm, ale i doświadczonych speców od flory. Na studiach poznałem też potężne kopalnie wiedzy jak np stronę Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska gdzie można znaleźć metodyki badawcze nie tylko poszczególnych gatunków, ale i chronionych ( w tym naturowych) siedlisk Aktualności - Monitoring gatunków i siedlisk przyrodniczych Gorąco polecam to narzędzie. Świat na ptakach się nie kończy choć jak wiadomo zaczął się od żebra bociana :-)

trupek "dużej" mewy

Wracając do wypraw terenowych z grudnia to już tradycyjnie spotykałem się z Dr Szponem. Zabrał mnie ów kolega w okolice jednego z większych na Opolszczyźnie leśnych rezerwatów Narok w dolinie Odry. Połaziliśmy trochę a i niestety zmarzliśmy co Adam (jak mi wczoraj mówił ) przypłacił srogim przeziębieniem czy innym wirusowym zajzajerem. Mnie też chciało załatwić, alem się obronił na szczęście. Tu jakieś foto wspominki z przed świątecznego spotkania.

Ptasia grypa niestety cały czas jest notowana w okolicy. Zresztą nie tylko blisko nas - w Hiszpanii pada tysiące żurawi. Na szczęście coraz częściej te ptaki decydują się na pozostanie w centralnej Europie na zimę choć i tak ich upodobanie do przebywania blisko siebie powoduje, że wirus ma ułatwione zadanie. No niestety, tak to już w przyrodzie jest i niewiele na to można poradzić.

odrzańskie zachmurzone impresje

W czasie świąt miałem sporo wolnego czasu, ale musiałem trochę odpocząć i nie za bardzo ciągnęło mnie w dziką stronę mocy. Odwiedziłem Kosorki, okolice Niemodlina i Lewina Kłodzkiego, dolinę Odry i pokazałem mojej młodej uszatki w Krapko, ale nie były to długie wyprawy.

osiedlowa atrakcja w Krapkowicach 

nie patrz za siebie :-)

Kolega regularnie odwiedzający uszatki naliczył razu pewnego aż 21 osobników (pamiętajcie, że SZTUKI to określenia pasujące do kartofli i mięsa a nie tak cudnych istot jak ptaki!) . Musiało i się dobrze powodzić czego nie można było powiedzieć w tym roku o drapolkach z Pidżi niestety.

start nurogęsi

To fotka ze żwirowni a okolicach Lewnia Brzeskiego - gęsi nie było i ogólnie raczej w ptaki tym razem mało zasobnie, ale oko studenta rozpoznało potencjalnie ciekawe siedlisko pionierskie - wygląda mi to na powstające torfowisko. Oczywiście zanim choć parę cm torfu się tam odłoży to zabudują to wszystko chałupy i rozjeżdżą samochody terenowe....No, ale na wiosnę podskoczę oblukać co mszystego się tam objawiało. 

życie na piachu też może być fascynujące (tak mówił jeden faraon :-))

To już ostatnia fota w tej edycji wspominek. Życzę Wam i sobie pięknych chwil w otoczeniu natury, jak najmniej powodów do zgryzoty i moc energii (zielonej-niezwyciężonej!). 

Żyjemy w takich czasach, że każdy następujący po sobie rok jest aż "za ciekawy" więc tego już nie będę życzyć :-)

Trzymajcie się ciepło i do następnego "wpisanego" oby jak najszybszego oczywista.

Skalny piździernik

 Strzałeczka. 

Od ostatniego wpisu minął już miesiączek z okładem więc trza nadrabiać. Z ostatnich kilku tygodni warte wspomnienia są Europejskie Dni Ptaków które organizowałem pod egidą OTOPu na zbiorniku Turawskim, spotkanie rady ds Ekologii i seansik ciekawego filmu o tematyce "rolniczo-przyrodniczej" pt "Dzikość".  Z tym, że fotki oczywiście przyrodnicze pokaże . Zacznę od Turawy. Na ptasią "biodróż" przyszło ponad 20 osób o różnym stopniu ornitologicznego zaawansowania i wieku. Przespacerowaliśmy się wzdłuż wału od strony Szczedrzyka do dużej przepompowni. Ptaków trochę mieliśmy, a i porcję edukacji puściłem w obieg. 

łachy pełne skrzydlaków

Dopisały siewkowce - 10 gatunków o tej porze roku to fajna sprawa. Najciekawszym zauważonym ptakiem był perkoz rogaty. Na początku jakoś bardziej na zausznika pasował, ale po dłuższym przyglądnięciu się oznaczyłem go jako rogacizę.

ten dziobek taki troszkę zausznikowaty się wydawał choć pogięty przecie nie był.

W październiku miałem też rowerowe ostatki - znów odwiedzałem okoliczne kamieniołomy gdzie mocno mnie zaskoczyło duże stada głowienek i rożeńców. Głowienki jako kaczki nurkujące (grążyce) żywią się głównie pokarmem zwierzęcym a rożeńce jako pławice raczej preferują pokarm roślinny. 

Wody mimo dość chłodnej aury dalej brakuje. Na łomie koło Otmic wyschło wszystko do imentu.

stadko poderwane przez bielika

i po oblociku

1/3 całego stada rożeńców liczącego równo 30 osobników - to chyba moje największe na Śląsku

A tu kawałek łomu od strony Tarnowa Op. Naprawdę bardzo malownicze miejsce z wieloma odpowiednimi dla ptaków siedliskami.

przyroda pięknie sobie zagospodarowuje to miejsce tylko czy jej ludzie na to pozwolą?

Oglądając transmisję z obrad tutejszej rady miasta wyłapałem informację, że okoliczni rozwójnicy już przebieraja nóżkami by to miejsce uczynić atrakcją turystyczną. I to bynajmniej nie w formie obiektu o walorach krajobrazowo-przyrodniczych, ale pływadeł, plażingu, hałasu i ton śmieci które będą porzucane przez amatorów łikendowego grilika. Można rzygać osranym rozbojem.....

Rada ekologiczna której jestem uczestnikiem to tak jak przypuszczałem kwiatek do kożuszka władzy - mamy być, ale nie przeszkadzać....Ja mam mnóstwo pomysłów które można by wdrażać niewielkim kosztem (nawet zerowym) , ale cóż kiedy zostają one zamulane i przekładane w nieskończoność. No,  ale jak w radzie są ludzie którzy nie są społecznikami a urzędnikami, albo biznesmenami to są "efekty".... Dla mnie jest patologią, że facet który żyje ze sprzedaży materiału szkółkarskiego wypowiada się na temat drzew i zieleni która już istnieje. Jaki on ma interes by bronić drzew czy tego co już samo wyrosło? Albo ekspert od drzew który mi przed spotkaniem rady konfidencjonalnym szeptem zdradza "asfaltową tajemnicę trocinowej wiary" o tym, że trzeba bym bronił aleję starych dębów w Opolu, ale gdy zgłaszam do tutejszej gminy (która go zatrudnia) niszczenie drzew pisze mi, że po zdjęciach nie da się określić wielkości przeprowadzonych skandalicznie i bezsensownie cięć kwalifikujących się na niszczenie dzrzew i odmawia wszczęcia postępowania....nosz jego trocinowa laska nebeska....

No więc sprawa wylądowała w Samorządowym Kolegium Odwoławczym bo jeszcze Polska nie zginęła póki podpis kwalifikowany jest dostępny ;-)

Przelećmy zatem górą nad nieskalanymi pokładami samorządowej kało-troski wraz z kolegą bielaskiem

szata wskazuje na dwu-trzyletniego ptoka - młody znaczy

Teraz coś mniejszego "kolibru" :-)

raniuszek w trzmielinie

a tu głogoliński aunturażżżżż

poszukująca skarbów sójka

Te obdarzone świetną pamięcią ptaki chowają swoje "ojrzeszki" w ściółce by potem gdy je najdzie ochota na przekąskę wrócić do nich. Czasem jednak są obserwowane przez inne swoje koleżanki które im czyszczą spiżarnie :-)

Opisano sytuacje, gdzie krukowate, które widziały, że są obserwowane albo udawały deponowanie skarbu lub odlatywały poza zasięg wzroku obserwatora.  

Ostatnie ujęcia to spacerek w okolicy Oleszki na bukowe orzeszki. Działo się to w zeszłą niedzielę. 

wybarwiające się czereśniowe sady

A na drugim planie piękne buczyny dla spragnionych kolorów. Teraz najlepszy czas by się kolorowo po-wąwozić. Pewnie jak będzie na łikend pogoda to se skoczę połazić bo jest po prostu cudnie. Jary i wąwozy "anusi" za magiczne. Zapraszam jak kto chętny.

Tymczasem zaparzam szklankę chmielu na spokojnego Morfeusza tym bardziej, że jakby taki trochę czas....

wystarczy chmielu dla ludków wielu

PS. A wujcio Janek tylko w rumianek :-)

To by na tą chwilę było tyle.

podsumowanie września

 Strzałeczka.

Minął prawie miesiączek od ostatniego wpisu w którym obiecałem fotki z zaćmienia. Trochę się w tym czasie pobujałem w okolicy. Najpierw na początku września wycieczka rowerowa w okolice Dolnej między GŚA a Strzelcami Opolskimi. Ptaków było mało co już mnie w tym roku nie dziwi, ale widoczki zaprawdę relaksujęce ;-)

kierowcy na A4 też mieli chwilę zadumy...

Na niewielkiej, ale pięknej ciepłolubnej murawie znalazłem cn 30 dziewięćsiłów - akurat kwitły. U nas pod Gogo też są, ale tam na kilkunastu arach było ich sporo - chętnie bym takie miejsce kupił by te murawy zachować , ale bez odpowiedniego utrzmania (koszenielub wypas) szybko by zarosło krzewami i straciło swoje właściwości. Takie murawy są często środowiskami półnaturalnymi i bez człowieka traci swój unikalny charakter. Jak widać koszenie to nie zawsze zło.

zamaskowana modlicha na dziewięćsile

Innym zaś razem odwiedziłem pobliskie stawy koło Jasionej. Celem były foty niesamowitego łąnu pływaczy. Pięknie kwitnąca część nawodna jest dla owadów nie tylko bezpieczna ale i atrakcyjna co uchwyciłem na focie. Owady są łapane w pęcherzykowate pułapki w części zanurzonej.

dla mnie bomba

Mamy kilka gatunków z tej rodziny i większość jest pod ochroną. Tylko jeden gatun nie , ale w związku  tym, że bardzo ciężko się je rozróżnia, to nie napiszę który to takson. 

portrecik

wygląda mi to na pszczołę miodną

Wracając z tej wycieczki natrafiłem na gromadzące się na noclegowisku jaskółki. Wypatrywałem obrączek a natrafiłem na siedzące blisko siebie 3 krajowe gatunki.

Ciemnawo już niestety było więc zdjęcie z serii doku.

na jednym przewodzie oknówka, brzegówka i dymówka

Kolejny rowerowy wypad na zalane kamieniołomy na od Gogo. Na Otmicach wody już prawie nie było. Na kolejnym poziom mocno spadł, ale na szczeście wody jeszcze nie brakowało. Wiosna miałęm tam samca helmuta -teraz wypatrzyłem aż 4 ptaki tego gatunku - być może był lęg!

ledwo widać te różowe dzioby, ale widać!

Kolejna fotka z wypadu na wieszanie budek na pójdźki. Dwa tygodnie temu zakończyliśmy z Waldim akcję i teraz wypada czekać na wyniki. 10 fajnych antydrapieżniczych budek czeka na sowich lokatorów. To foto z Błażejowic gdzie powiesimy 11stą budkę bo po akcji skontaktował się z nami Pan który stwierdził, że też chce mieć budkę i ma koło siebie pójdźkę - nawet nam jej foty pokazał. No to będzie miał :-)

Fotka nie sowia, a pokazująca miejsce w którym pójdźka może się dobrze czuć.

One lubią różne rudery :-)

opuszczone gospodarstwo i bardzo stare gniazdo bociana - w takim gnieździe też notowano lęgi małych sów

W kolejnym dniu była niesamowita widoczność i z mojej wiochy sfociłem "blender" na szczycie Śnieżnika.

i tak to się kręci....

Narzekałem mocno , że na pidżi nie ma drapoli i to w sumie prawa, ale kobczyki i w tym roku wpadły na krótką wizytę. Widzieliśmy je ze 2 razy w kilku lokalizacjach z Waldkiem wracając z akcji budkowej.

młodziaki głownie choć dorosłe też mieliśmy

elektryczna dwójeczka 

To już końcówka wpisu a wiadomo, że najlepsze na koniec :-)

No to heja;  tydzień temu na Kosorkach zauważyłem w spłoszonym stadzie krzyżówek jakąś małą siewe. W locie z daleka wyglądała na jakiegoś "piaska". Na szczęście ptak wrócił i dał się oglądnąć. 

Kiedy siadł na tafli wody ustaliłem z nim zgodę na publiczne wykorzystanie jego wizerunku na blogu :-)

płatkonóg szydłodzioby - mały ale wariat :-)

mój pierwszy na Kosorach

wylazł na brzeg na moment

To już ostatnie dwie fotki z pod Kalinowić gdzie wrócił mój znajomy srokosz z podgatunku "zabłockensis":-) - poznałem po rejestracji. Drugi rok pod rząd tu zimuje.

dał się "odczytać"

nie tylko mazurki mają plamki :-)

Tymże stadnym akcentem kończę wpis wrześniowy....aaaa, bo bym zapomniał z tym ksieżycem zaćmionym. Otóż była okazja go ogladnać, ale tylko przez lornetę i luntę jakoś wygladał. Foty wyszły jakbym go zdejmował przez jakąś firankę dlatego nawet głowy nie zawracam. Przyznam , że każda pełnia, szczególnie nisko nad horyzontem wygląda 100x efektowniej niż "skacowany łysy" :-)

No to tymczasówka!